عضو پارسه‌گرد نیستید؟
اجتماعی شدن کودک

اجتماعی شدن کودک

تعداد امتیازها: 487
1 نفر

در مورد رفتار کودک نوپای‌تان سریع قضاوت نکنید و کمی صبر داشته باشید. او به سرعت در حال رشد است.

زمان و نحوه شکل‌گیری این رفتار

نحوه شروع برقراری ارتباط با دیگران در کودک‌تان چگونه است؟ کی و چگونه شروع به برقراری ارتباط و یافتن دوستان نمود؟ همه این‌ها با شما شروع می‌شود. شما به عنوان مادر او، اولین هم بازی او بودید، اولین کسی بودید که به کارهای بامزه او خندیدید و اولین کسی بودید که به پرحرفی‌های او پاسخ دادید. او (با کمک و قوت قلب شما) یاد گرفته است که چگونه با دیگران ارتباط برقرار کند و کشف کرده که چقدر خنداندن دیگران و ادا در آوردن آسان و لذت‌بخش است. اولین تجارب او در دو سال آینده تقویت می‌شوند: بازی کردن، مکالمه کردن، دوست پیدا کردن و شاد کردنِ خویشاوندان را یاد می‌گیرد. اجتماعی شدن یک فرآیند طولانی است که نوزادتان برای اولین بار آن اکنون آن‌را کشف می‌کند.

12 تا 18 ماه

رشد کودک‌تان در طول اولین سال زندگی‌اش بیشتر روی مهارت‌های جسمانی متمرکز شده بود. مهارت‌هایی مانند گرفتن و برداشتن اشیاء و راه رفتن. او از بازی‌کردن با پدر بزرگ و مادر بزرگ لذت می‌برد، اما شما و احتمالاً پرستار محبوبش و یا سایر افرادی را که از او مواظبت می‌کردند، به دیگران ترجیح می‌داد.

حال که او کودکی نوپا شده، داستان تغییر کرده است. او روز به روز به دنیای پیرامونش علاقمند می‌شود، هر چند هنوز همه چیز را از منظر ارتباط آن با خودش می‌بیند. همین طور که نوزادتان صحبت کردن و برقراری ارتباط با دیگران را می‌آموزد، سایر افراد و این‌که چقدر جالب است کاری کند تا واکنش دیگران را ببیند، کشف می‌کند. البته این زمان، اوج اضطراب جدایی بسیاری از کودکان است. بنابراین ممکن است نوزادتان گاهی اوقات بطور غیر عادی به شما بچسبد یا ترسو شده باشد. نگران نباشید این مشکل خیلی زود بعد از ۱۸ ماهگی‌ او رفع می‌شود.

اکنون زمانی است که کودک نوپای‌تان واقعاً از بودن در کنار سایر کودکان لذت می‌برد - هم کودکان هم سن خود و هم کودکان بزرگ‌تر. شاید متوجه شوید که او و دوستانش عمدتاً مشغول بازی‌های موازی هستند، یعنی کنار هم می‌نشینند، اما برای خودشان بازی می‌کنند. کودکان نوپای بزرگ‌تر (حدود ۱۸ ماهگی) بیشتر با هم‌بازی‌های خود ارتباط برقرار می‌کنند، اما شدیداً مواظب اسباب‌بازی‌های‌شان هستند.

کودکان در این سن وارد دوره‌ای می‌شوند که در آن مانند دراکولاهای کوچک رفتار می‌کنند و دوستان‌شان را گاز می‌گیرند؛ اما این مسأله بیشتر به کشف کردن کارهایی که می‌توانند با دندان‌هایشان انجام دهند و عدم توانایی بیان نیاز‌هایشان مربوط می‌شود. معمولاً وقتی کودکتان یاد می‌گیرد که احساسش را از طریق گفتار بیان کند، گاز گرفتن (و سایر اشکال پرخاشگری مانند کشیدن مو و لگدزدن) ترک خواهد شد.

حدوداً وقتی که کودک‌تان دو ساله می‌شود، شروع  به برقراری ارتباط با سایر کودکان می‌کند. اما مانند سایر مهارت‌ها، نحوه اجتماعی شدن را از طریق آزمون و خطا می‌آموزد. او در حال حاضر نمی‌تواند دارایی‌هایش را با دیگران سهیم شود، زیرا در لحظه زندگی می‌کند و نمی‌تواند چیزی فرا‌تر از این لحظه را تصور کند، برای همین مفهوم نوبتی انجام دادن چیزی – یعنی این‌که صبر کند تا وقتی نوبت دوستش تمام شد با آن اسباب‌بازی بازی کند- برای او معنایی ندارد.

 ممکن است کودک تقریباً دو ساله شما از بزرگسالان بترسد. در حالی که برخی از کودکان خوش‌برخورد هستند و با هر کسی راجع به اسباب‌بازی جدیدشان صحبت می‌کنند، بسیاری از کودکان در این سن از افراد نا‌آشنا می‌ترسند. چرا نباید اینطور باشند؟ افراد بالغ قد بلند‌تر هستند، صدای بلندتری دارند و از کودک شما و دوستان او جسور‌تر هستند. برای مثال وقتی میهمانانی را به خانه‌تان دعوت کرده‌اید، کودک‌تان ممکن است صورتش را پشت دامن شما پنهان کند، هیچ چیزی به میهمان‌ها نگوید و یا حتی ممکن است گریه کند و از آنجا بیرون بدود. اگر کودک‌تان اجتماعی به نظر نمی‌رسد، قصد بی‌ادبی یا آزمودن شما را ندارد؛ این مسائل مقتضی سن او هستند و به آرامی رفع می‌شوند. هر چند خوب است که کودک‌تان با دیگران راحت باشد، اما هیچ عجله‌ای برای شکل‌گیری این مهارت نیست. هر وقت آمادگی داشت خودش روی پای عمه یا خاله‌اش می‌نشیند و یا با دوستان‌تان گپ می‌زند.

26 تا 30 ماهه

کودک بین 2 تا 3 سالگی خودگراتر از قبل می شود. او  هنوز به آن بلوغ عاطفی نرسیده که بتواند خودش را جای دیگران بگذارد و فکر کند که دیگران هم احساس او را دارند. اما همین طور که کودکتان در کنار سایر کودکان تجربه کسب می کند، کم کم یاد می گیرد که آنها را در وسایل و اسباب بازیهای خود شریک کند و کاری را نوبتی انجام دهد. شاید همیشه دست و دل باز نباشد اما یاد می گیرد که هنگام سرسره بازی به دوستانش اجازه بدهد که جلوتر از او باشند یا آنها اول شیرینی بردارند. اما این تلاش های او هنوز آزمایشی اند و دقایقی بعد همه چیز فراموش شده و به سادگی سلطه خود را به همبازی اش تحمیل می کند.

در این سن کودکتان همچنین ممکن است شروع کند به برگزیدن دوستانی که به آن ها علاقه دارد. وقتی او را در کنار آنها تماشا می کنید ممکن است به ظاهر خیلی به آن ها علاقه نداشته باشد – حتی ممکن است بیشتر وقت او صرف جیغ و داد کشیدن شود اما به احتمال زیاد در خانه از این دوستان حرف می زند، با صدای بلند به آن ها شب بخیر می گوید و وقتی عکس آنها را می بیند آنها را می شناسد و خوشحال می شود و با این شیوه به شما نشان می دهد که این ها کودکانی هستند که بر او تأثیر گذاشته اند. آنها بهترین رفقای او هستند – حداقل به اندازه ای که کودکان نوپا می توانند برای هم خوب باشند.

هر چند که شاید آموختن رفتار اجتماعی به کودک دو ساله تان بی فایده به نظر برسد، اما کودکتان دارد اهمیت شخصیت اجتماعی و رفتار مؤدبانه را می آموزد. شاید هنگامی که او را به همسایه تان معرفی می کنید سلام ندهد و یا وقتی هدیه تولدش را از عمویش می گیرد فراموش کند که بگوید "ممنونم". اما ممکن است چند دقیقه بعد باز گردد بگوید "سلام" و یا عمویش را محکم بقل کند؛ اما این رفتار او هیچ اشکالی ندارد او کم کم قوانین جامعه مودبانه را طی دو سال آینده یاد خواهد گرفت. اما اگر شما همچنان برای دیگران احترام قائل شوید او هم یاد می گیرد که با دیگران رفتار محترمانه ای داشته باشد. فراموش نکنید که تا سالیان دراز شما الگوی او هستید.

31 تا36 ماهگی

آیا تا به حال کودکتان را غرق صحبت کردن با دوست نامرئی اش دیده اید؟ نگران نشوید: داشتن دوستانی خیالی در این سن مسأله ای عادی است و راه را به سوی پیدا کردن دوستان واقعی باز می کند. او دارد یاد می گیرد که چگونه با فردی غیر از شما رابطه ای عمیق ایجاد کند، کاری که شما دوست دارید آن را تشویق کنید.

کودکتان در این سن روابط خود با دوستان حقیقی و نیز دوستان خیالی اش را تقویت می کند. او با دیگران مخصوصاً با شما هماهنگ تر می شود. برای مثال وقتی ناراحت هستید آن را درک می کند و می گوید "مامان ناراحته". اما خیلی در این باره مهارت ندارد. شاید وقتی هم بازی اش را در پیاده رو ببیند بخندد اما وقتی که برای مثال پسر عمویش گریه می کند، نخواهد او را آرام کند، زیرا هنوز مهارت های شناختی او که لازمه قرار دادن خود در جای فرد دیگر است (اساس همدلی) در او کاملاً شکل نگرفته اند. اما این به این معنی نیست که وقتی کنار او هستید نتوانید الگوی رفتاری مهربانه و دلسوزانه برای او شوید. شما بهترین معلم او هستید. برخی از آموزش های شما در خصوص رفتار اجتماعی ممکن است در این سن تباه شود: اگر همیشه الگوی رفتاری دلسوزانه بوده اید، ممکن است اثرات آن را اکنون در این سن که ذهن او شروع کرده است به درک اهمیت مهربان بودن با دیگران ببینید . اما هنوز این رفتار او در این سن، مانند آمدن باران غیر قابل پیش بینی است، زیرا او هنوز کودکی قابل تغییر و در حال تکامل است.

آنچه که بعد از این روی خواهد داد

در حدود 3 سالگی که کودکتان از دوران نوپایی وارد دوران خرد سالی می شود  تغییر مسیر می دهد،دارای اعتماد

به نفس بیشتر، استقلال و منطق بیشتر می شود.خردسالان در حالی که هنوز نیاز به راهنمایی، محبت و توجه شما دارند بهتر می توانند نیازها و خواسته هایشان را بدون قشقرق برپا کردن، بیان کنند. کنجکاوی او نیز افزایش یافته است و سعی می کند از نحوه عملکرد همه چیز از توستر toasterگرفته تا خرگوش خانگی تان سر در آورد.

کودک ها طبیعتاً سایر افراد مخصوصاً سایر کودک ها را دوست دارند و به آن ها گرایش دارند. همین طور که کودک تان بزرگتر می شود، درباره نحوه پاسخ دادن به سایرین در موقعیت های اجتماعی بیشتر می آموزد و از همراهی آنها بیشتر لذت می برد، کودکان در این سن از طریق تماشا کردن و برقراری ارتباط با دیگران چیزهای بسیار زیادی می آموزند. وقتی کودکتان پی می برد که چگونه با سایر کودکان همدلی کند و می فهمد که داشتن هم بازی چقدر جالب و لذت بخش است دوستی حقیقی تر و پایدار تری را ایجاد می کند.

کی باید نگران شد

اگر کودک نوپای شما (بین 1 تا 3 سال) ظاهراً بیش از حد پرخاشگر  به نظر می رسد و نمی تواند یک لحظه با سایر کودکان بدون گاز گرفتن، زدن و یا هل دادن آنها سر کند باید در این باره با پزشک او صحبت کنید. این واکنش ها معمولاً از ترس و عدم احساس امنیت ناشی می شود؛ برای مثال زمانی که مادر حضور ندارد و یا به زودی باید آن جا را ترک کند.در حالی که همه کودکان می توانند نسبت به دیگران رفتاری خشونت آمیز داشته باشند مخصوصا وقتی که بر سر اسباب بازی با هم دعوا می کنند و یا خیلی خسته شده اند اما خشونت دائمی در آنها مساله ای غیر عادی است.

مطالب مرتبط با این مطلب را در این عنوان مطالعه کنید.

منبع: babycenter.com
پارسه‌گرد این مقاله را برای اولین‌بار در وب فارسی منتشر کرده‌است، لذا نقل مطلب بدون درج لینک فعّال پارسه‌گرد اخلاقی نیست.

ارسال مطلب

چاپ

تعداد امتیازها: 487

ارسال از وب سایت پارسه‌گرد
پریسا تباشیر
14:04    1393/05/05

باسلام من یک دختر20 ماهه دارم که خیلی به من وابسته هست وخیلی کم بادیگران ارتباط برقرار میکنه بابچه ها ام
میخوادبازی کنه بعضی مواقع میخوادکه منم کنارش باشم باهرچیز کوچکی ام زودگریه میکنه من خیلی نگرانم که رو اجتماعی شدنش تاثیرداشته باشه ممنون میشم راهنماییم کنیو
رضمن خیلی هم ترسو هستش ازهرچیزی وهرصدای بلندی میترسه

د


ارسال از وب سایت پارسه‌گرد
طیبه
10:54    1393/01/16

با سلام کودکی 14 ماهه دارم خیلی به من وابسته س وقتی در جمعی هستیم اگه منو ببینه با صدامو بشنوه فورا گریه می کنه اگه نبینه آرومه و بازی می کنه
ضمنا با بچه ها که بازی می کنه اگه بهش دست بزنن گریه می کنه
خیلی ها می گن لوسه پدرش معتقده باید بذاری گریه کنی زودی بغلش نکنی ولی من نمی تونم
خواستم بپرسم رفتار مناسب برای این سن چگونه است/

ارسال نظر جدید

کاربر عزیز، اگر مایل به دریافت پاسخ از مشاورین پارسه گرد هستید، لطفاً ابتدا نظر خود را در مطلب مرتبط وارد نمایید؛ سپس چنانچه پیگیر نظرات خود از طریق ایمیل هستید حتما قبل از ارسال نظر خود، ثبت نام نمایید. (بدیهیست در غیر اینصورت، پاسخی برای شما ارسال نخواهد شد.)
آدرس پست الکترنیک شما به عموم نشان داده نخواهد شد. اگر شما در سایت Gravatar دارای حساب کاربری هستید که به آدرس ایمیل شما مرتبط است، میتوانید از آن برای تصویر کاربری خود استفاده کنید.
جواب 8+3 چند می شود؟
لطفا نظر خود را با نگارش فارسی درج نمایید