عضو پارسه‌گرد نیستید؟
کد مطلب جدید ترین حروف الفباایکون مرتب سازی پربیننده ترین محبوب ترین

آجیل هندی با کاری ران مرغ، سالاد کلم بروکسل و شربت نارنج

0 نفر
منوی آجیلی هندی

برای پیش‌غذا یک نوع آجیل هندی به شما پیشنهاد می‌شود، این آجیل شامل نخود و بادام هندی است که با ادویه‌جات هندی مزه‌دار شده و داخل فر تست می‌شود. این آجیل را می‌توانید یک روز قبل از مهمانی درست کنید تا در روز مهمانی وقت کافی برای همه کارهایتان داشته باشید. کاری ران مرغ با سبزیجات، غذای اصلی است؛ با اینکه این خوراک فقط کمی سرخ می‌شود و در واقع غذای آبپز به حساب می‌آید اما مزه و عطر ادویه‌جات و سبزیجات آن را هوس‌برانگیز می‌کند. همزمان که غذای اصلی در حال آماده شدن است سالاد خیار و نعناع را بعنوان مکمل غذا آماده کنید. سالاد کلم بروکسل با تخمه آفتابگردان سبزیجات این منو را کامل می‌کند. با نوشیدنی نارنج و پرتقال غذای خود را به پایان ببرید.

آجیل تند هندی

آجیل تند هندی

این آجیل‌ها را قبل از رسیدن مهمانان روی میز بچینید تا زمان سرو غذا از خودشان پذیرایی کنند. این پیش غذای سالم و مقوی کمی سنگین هم هست پس این مسئله را به مهمانانتان یادآوری کنید.

دریافت دستور پخت

خوراک ران مرغ و سبزیجات

کاری ران مرغ با سبزیجات

ترکیب مرغ با سبزیجات مختلف، این‌بار به روشی جدید؛ با این دستور پخت هم مواد غذایی مرغ کاملا حفظ می‌شود و هم طعم سبزیجات.

دریافت دستور پخت

چاشنی تند خیار و نعناع

سالاد خیار و نعناع تند

یک مکمل عالی برای غذاهای تند و کاری‌های هندی. حس طراوت و خنکی این مکمل با تندی ادویه‌جات هندی کاملا در توازن است.

دریافت دستور پخت

سالاد کلم بروکسل با تخمه

سالاد کلم بروکسل با تخمه آفتابگردان

یک سالاد ساده اما مقوی بخاطر مغز موجود در آن. این سالاد می‌تواند یک وعده غذای سبک نیز باشد.

دریافت دستور پخت

حلوای گاجار

حلوای گاجار

با  نوش‌جان کردن حلوای سنتی هند بعنوان دسر، مهمانی را به پایان رسانیده و باز هم خاطره‌ای از باهم بودن را به یادگار ببرید.

دریافت دستور پخت

شربت نارنج

شربت نارنج

نوشیدنی ساده، سریع و سالم  که شما را از خرید نوشیدنی‌های گازدار و پر از قند منصرف می‌کند.

دریافت دستور

برای مشاهده صفحات بعد بر روی تصویر هر صفحه کلیک نمایید.
  • منوی آجیلی هندی
  • آجیل تند هندی
  • خوراک ران مرغ و سبزیجات
  • چاشنی تند خیار و نعناع
  • سالاد کلم بروکسل با تخمه
  • حلوای گاجار
  • شربت نارنج
پارسه‌گرد این مقاله را برای اولین‌بار در وب فارسی منتشر کرده‌است، لذا نقل مطلب بدون درج لینک فعّال پارسه‌گرد اخلاقی نیست.

ارسال مطلب

آدمک های قاشقی

0 نفر
آدمک های قاشقی

با انجامِ این بازی با کودکِ خود قوه تخیل و خلاقیت او را تقویت کنید.

مواد لازم:
۱. قاشق پلاستیکی
۲. کلاف پشمی
۳. نی پلاستیکی و قابل انعطاف
۴. خودکار ماژیکی
۵. کاغذ کاردستی و دستمال کاغذی
۶. چسب و قیچی

آدمک های قاشقی

طرز تهیه:

برای تهیه تعداد زیادی آدمک ابتدا مقداری کاموا را برای مو‌ی آدمک خرد کنید. نی را اطراف گردنش گره بزنید تا بازو‌هایش را شکل دهید. با خودکار ماژیکی روی صورت آدمک چشم و ابرو بکشید. سپس از کاغذ برای آن لباس درست کنید و با نخ به قاشق بچسبانید. با کودک خود در تهیه این آدمک‌ها و داستان‌پردازی برای آن ها همکاری کنید.

برای مشاهده صفحات بعد بر روی تصویر هر صفحه کلیک نمایید.
  • آدمک های قاشقی
  • آدمک های قاشقی
مترجم: نغمه خالقی
منبع: http://fun.familyeducation.com
پارسه‌گرد این مقاله را برای اولین‌بار در وب فارسی منتشر کرده‌است، لذا نقل مطلب بدون درج لینک فعّال پارسه‌گرد اخلاقی نیست.

ارسال مطلب

آرایش ابروها

0 نفر
آرایش ابروها

ابروها نقش خیلی مهمی را در حالت چهره شما دارند، آرایش ابرو بسیار بر فرم چشم‌ها و حالت صورت‌تان اثر می‌گذارد. اگر ابروهای شما خیلی روشن یا کم پشت هستند، به سادگی می‌توانید با لوازم آرایشی، آن‌ها را پر و زیبا کنید. استفاده کردن از تکنیک‌های آرایشی به شما کمک می‌کند تا با بهترین روش، ابروهای خود را آرایش کنید.

مرحله نخست: شکل ابروهای شما

1-  اندازه گیری ابروها؛ برای پر کردن ابروها، شما باید بهترین نقطه را برای شروع انتخاب کنید. مداد ابرو یا برس آرایشی بلندی را بردارید، ابتدای آن را روی سر ابرو قرار دهید، وسط آن باید با گوشه چشم‌تان و انتهای آن باید با لبه حفره بینی تماس پیدا کند. نقطه شروع برای کشیدن ابرو، جایی است که سر مداد روی آن قرار دارد.

در صورتی که سر ابروی شما جلوتر از این بود، باید با موچین موهای اضافه را بردارید. اگر ابروی شما عقب‌تر شروع می‌شد باید با مداد آن را پر کنید.

آرایش ابروها

2-  پایان ابرو را پیدا کنید. مداد یا قلم‌مو را طوری نگه دارید که سر آن با انتهای خط ابرو، وسط آن با گوشه خارجی چشم و انتهای آن با کنار حفره‌ بینی تماس پیدا کند. نقطه پایانی ابروی شما باید به موازات همین خط باشد.

آرایش ابروها

3-  قوس ابرو را ایجاد کنید. با مداد بهترین جا را برای قوس طبیعی ابروهای خود ایجاد کنید. از ابتدای ابرو تا انتهای آن را خط بکشید. نگاه کنید که نقطه قوس، همان حالت طبیعی ابروی‌تان باشد. برای حفظ حالتی که ایجاد کردید، موهای اضافی را بردارید.

آرایش ابروها

مرحله دوم: پر کردن ابروها

1-  این کار را می‌توانید با استفاده از مداد ابرو، سایه‌های پودری، ژل یا کرم ابرو انجام دهید. اگر قصد استفاده از دو مورد آخر را داشتید به یک برس نرم و نازک نیاز دارید. استفاده از مداد یا پودر حالت طبیعی‌تری را در ابرو ایجاد می‌کند. رنگ انتخابی می‌تواند هم رنگ موها یا کمی تیره‌تر باشد.

2-  از خطی که ایجاد کردید، شروع به پر کردن ابرو کنید. اگر این‌کار را رج به رج انجام دهید می‌توانید اندازه پهنا یا باریک بودن ابرو را در کنترل داشته باشید. انتهای ابرو را نازک بکشید.

آرایش ابروها

3-  با استفاده از یک مداد نرم، بالا و پایین ابرو را یک خط ملایم بکشید. این خط باید سه نقطه اصلی یعنی ابتدای ابرو، قوس و انتهای ابرو را در بربگیرد.

آرایش ابروها

4-  یک برس مناسب بردارید و روی ابروهای خود بکشید تا مرتب‌تر شوند. می‌توانید از انواع ژل ابرو نیز استفاده کنید. برس کشیدن سبب می‌شود تا رنگ‌های موجود در ابرو به حالت طبیعی دربیاید و رنگ اضافی پاک شود.

آرایش ابروها

اکنون شما ابروهای خود را مانند یک آرایشگر حرفه‌ای، آرایش کرده‌اید.

 

4 مدل آرایش ساده و زیبا را در ایین مطلب مشاهده کنید.

برای مشاهده صفحات بعد بر روی تصویر هر صفحه کلیک نمایید.
  • آرایش ابروها
  • آرایش ابروها
  • آرایش ابروها
  • آرایش ابروها
  • آرایش ابروها
  • آرایش ابروها
  • آرایش ابروها
مترجم: کوروش نظری
منبع: www.wikihow.com
پارسه‌گرد این مقاله را برای اولین‌بار در وب فارسی منتشر کرده‌است، لذا نقل مطلب بدون درج لینک فعّال پارسه‌گرد اخلاقی نیست.

ارسال مطلب

آرایش طبیعی صورت

0 نفر
آرایش طبیعی صورت

چه بخواهید یک آرایش ملایم و معمولی برای ظاهر روزمره داشته باشید و چه بخواهید بیاموزید که چگونه با وسایلی که در اختیار دارید جوری آرایش کنید که غلیظ به نظر نرسد و ظاهر طبیعی داشته باشد، کافی است با پیروی از این چند مرحله و راه‌های ساده این کار را باهم انجام دهیم.

لوازم مورد نیاز:

  • یک پوشش دهنده مناسب-کانسیلر
  • کرم پودر
  • کرم مرطوب کننده
  • رژگونه
  • فرمژه
  • ریمل ضدآب
  • ژل ابرو
  • رژلب
آرایش طبیعی صورت

مرحله 1: بپوشانید، اما پوشش ندهید

یک آرایش زمانی طبیعی به نظر می‌رسد که تنها عیوب صورت‌تان را بپوشانید اما نیاز نیست که صورت را به طور کامل با یک محصول پوشش دهید و به جای پوشش کامل صورت با کرم پودر می‌توانید تنها با استفاده از یک کانسیلر، لک‌‌ها یا قسمت‌های سرخ صورت را بپوشانید. مانند نواحی اطراف بینی و قسمت‌هایی که سایه دارید، مانند اطراف چشم‌ها. سپس ایرادات پوستی و جوش‌ها را با لایه‌ای نازک از کرم پوشش دهید و سپس آنها را با هم ترکیب کنید تا به پوستی با سطح صاف و یکنواخت برسید.
پس از آن، اگر می‌خواهید که رنگ پوست‌تان را تغییر دهید، کمی روی آن کرم پودر بزنید، چند قطره کرم مرطوب کننده را با کرم پودر دلخواهتان ترکیب کنید و روی پوست بمالید. این کار به شما پوشش مناسبی خواهد داد اما با ظاهری طبیعی و یکنواخت. تفاوت طبیعی بودن این کار را با پوشش کامل کرم پودر روی پوست‌تان مقایسه کنید.

مرحله 2: یک رژگونه ملایم بزنید

زدن یک رژگونه ملایم روی گونه‌ها زیبایی و ظاهر بهتری به پوست‌تان می‌دهد البته به شرطی که طبیعی و کم‌رنگ باشد. یک رنگ مناسب و شبیه به رنگ گونه‌های خودتان پس از سرخ شدن را انتخاب کنید. انتخاب نوع کرمی آن بهتر از انواع پودری است زیرا رژگونه‌های پودری روی پوست بیشتر به چشم می‌آیند و طبیعی نیستند.
قلم رژگونه را از قسمت گودی زیر گونه‌ها به سمت استخوان گونه رو به بالا بکشید. با قلم‌مو روی آن را بکشید تا زمانی که هیچ خطی بین رنگی که زده‌اید و پوست صورت‌تان وجود نداشته باشد. اگر دوست دارید می‌توانید رنگ‌های کرمی را بایکدیگر ترکیب کنید و کم کم آن را روی صورت بزنید.

آرایش طبیعی صورت

مرحله 3: مژه‌های‌تان را بلندتر کنید

نیازی به کشیدن خط‌چشم و سایه‌ زدن چشم‌ها نیست و تنها روی بلندتر کردن مژه‌هایتان تمرکز کنید. زیرا این کار باعث باز شدن و تازه‌تر شدن چشم‌ها می‌شود. دقت کنید تا مژه‌ها را از ریشه ریمل بزنید که این کار مژه‌ها را با ظاهری طبیعی‌تر، پر و بلند خواهد کرد.
اگر مژه‌هایتان به صورت طبیعی بلند و فر نیست، از فرمژه استفاده کنید و سپس یک لایه ریمل ترجیحا" ضدآب، بزنید. فرمول ریمل‌های ضدآب به صورتی است که مژه‌ها را طی روز بهتر از ریمل‌های معمولی به صورت مجعد نگه می‌دارد بنابراین با استفاده از آن مژه‌هایتان را برای تمام طی روز به صورت فر و بلند نگاه دارید.
اگر می‌خواهید خط‌چشم بکشید سعی کنید آن را بسیار باریک وتا جایی که ممکن است، نزدیک به خط مژه‌ها بکشید که تنها باعث پرپشت جلوه دادن مژه‌ها شود، اما به آن ظاهر غیرطبیعی ندهد.

آرایش طبیعی صورت

مرحله 4: از ژل ابرو رنگی استفاده کنید

پرکردن داخل ابرو مرحله بسیار مهمی است زیرا ابروها مانند قابی در صورت هستند و به آن جلوه بیشتری می‌دهند. زمانی نیاز است داخل ابرو را پرکنید که بعضی قسمت‌های آن خالی شده باشد. رنگ ژل هماهنگ با ابروی‌تان را انتخاب کنید و موهای ابرو را با استفاده از شانه مخصوص به سمت بالا بزنید. با این کار موهای ابرو در جای خود باقی خواهند ماند و ژل کمی به آن رنگ داده و قسمت‌های خالی را پر خواهد کرد بدون اینکه خیلی پررنگ یا غیرطبیعی شود.
نکته: اگر رنگ موهای ابرویتان تیره است، رنگ ژل را روشن‌تر از آن انتخاب کنید و اگر بلوند است، ژلی با تن رنگی تیره‌تر استفاده نمایید.

آرایش طبیعی صورت

مرحله 5: رژلب‌تان را بزنید

رنگ رژلبی را انتخاب کنید که بیشتر شبیه به رنگ طبیعی لب‌های خودتان است و به‌جای مالیدن آن به طور کامل با خود رژلب، توسط انگشت‌تان کمی روی لب‌ بمالید. با این روش می‌‍‌توانید حتی هررنگی که می‌خواهید را روی لب‌تان ایجاد کنید اما ظاهری طبیعی‌تر و بهتر داشته باشید.
نکته: اگر دارای لب‌های خشکی هستید، ممکن است بخواهید از برق لب رنگی جای رژلب استفاده کنید که رنگی طبیعی به لب می‌دهد اما باعث می‌شود لب‌هایتان نرم و مرطوب نگه داشته شود.

چند نکته دیگر

  • از رنگ‌های ملایم که به خوبی روی پوست‌تان می‌نشیند استفاده کنید.
  • کرم مورد استفاده‌تان را به خوبی ترکیب کنید تا هنگام آرایش خطوط تیره و لکه ایجاد نکند.
  • بهتر است از مواد مایع و کرمی به جای مواد پودری استفاده کنید زیرا آنها ظاهر طبیعی‌تری به شما خواهند داد. 
برای مشاهده صفحات بعد بر روی تصویر هر صفحه کلیک نمایید.
  • آرایش طبیعی صورت
  • آرایش طبیعی صورت
  • آرایش طبیعی صورت
  • آرایش طبیعی صورت
  • آرایش طبیعی صورت
مترجم: پارمیس وطنی
منبع: www.ehow.com
پارسه‌گرد این مقاله را برای اولین‌بار در وب فارسی منتشر کرده‌است، لذا نقل مطلب بدون درج لینک فعّال پارسه‌گرد اخلاقی نیست.

ارسال مطلب

آرایش لب‌ها با رنگ‌های خاص و چشمگیر

0 نفر
آرایش لب‌ها با رنگ‌های خاص و چشمگیر

انتخاب یک رنگ شاد و چشم‌گیر برای لب‌ها اغلب کار دشواری است، اما با اجرای صحیح و آرایش مناسب صورت، هرکس می‌تواند از این رنگ‌های خاص استفاده کند و بسیار زیبا و دوست‌داشتنی دیده شود. با استفاده از نکات زیر می‌توانید یک آرایش زیبا و متناسب با صورت‌تان و با استفاده از رنگ‌های خاص و خیره‌کننده برای لب‌ها داشته باشید و بسیار متفاوت و زیبا در مهمانی‌ها، جلوه کنید.

آرایش لب‌ها با رنگ‌های خاص و چشمگیر

لوازم مورد نیاز:

  • رژ لب
  • مداد لب که با رنگ رژ انتخابی هماهنگی داشته باشد
  • مرطوب کننده لب
  • گوش پاک کن
  • قلم‌موی مخصوص لب
  • دستمال کاغذی
  • کرم پودر
  • پودر پن‌کیک مخصوص زیرسازی آرایش و گریم صورت
  • پودر برنزه کننده
  • برق گونه برای حجم دادن به گونه‌ها (دل‌خواه)
  • ریمل
  • مداد خط چشم
  • رژ گونه (دل‌خواه)
  • مداد یا سایه ابرو
آرایش لب‌ها با رنگ‌های خاص و چشمگیر

رنگ‌های مورد نظرتان را انتخاب کنید

در انتخاب رنگ رژ لب دل‌خواه‌تان محدودیتی وجود ندارد و می‌توانید از هر رنگی که دوست استفاده کنید، اما این را در نظر داشته باشید که استفاده از رنگ‌های تیره لب‌ها را باریک‌تر نشان می‌دهند و رنگ‌های روشن‌تر موجب پرحجم‌تر نشان دادن لب‌ها می‌شود. اگر دارای لب‌های باریک هستید و دوست دارید پرحجم‌تر دیده شوند، استفاده از رنگ‌های روشن مانند قرمز روشن، نارنجی، سرخابی (رنگی بین قرمز و بنفش) را به‌جای رنگ‌های تیره‌ای هم‌چون زرشکی، قهوه‌ای تیره یا بنفش به شما پیشنهاد می‌کنیم.

آرایش لب‌ها با رنگ‌های خاص و چشمگیر

زیرسازی لب‌ها

برای این‌که رژ لب روی لب‌ها به‌طور مساوی پخش شود و مرتب‌تر دیده شود، ابتدا باید سطح لب نرم و صاف باشد. اگر لب‌های شما خشک و یا به صورت پوسته درآمده است، سطح آن‌را با استفاده از یک لایه بردار ملایم، صاف کنید. برای این کار می‌توانید از لایه‌بردار مخصوص لب و یا مرطوب کننده لب استفاده کنید. به این‌صورت که آن‌را توسط گوش پاک کن روی لب‌ها بمالید. این کار را به آرامی انجام دهید اما سعی کنید تمام پوسته‌ها را از سطح لب پاک‌سازی کنید. سپس برای داشتن لب‌های با سطح صاف‌تر مقداری دیگر مرطوب کننده مخصوص روی لب‌ها بزنید. قبل از زدن رژلب و شروع آرایش، لب‌ها باید بسیار نرم و مرطوب باشد، اما نباید از مرطوب ‌کننده اثری روی لب باقی بماند، زیرا این موضوع مانع جذب رژ به سطح لب می‌شود.

آرایش لب‌ها با رنگ‌های خاص و چشمگیر

 رژ لب زدن

اغلب افراد ترجیح می‌دهند قبل از زدن رژلب با استفاده از مداد مخصوص به لب‌هایشان فرم بدهند و سپس داخل لب را با رژ، پر کنند. اما برخی دیگر تمایل دارند ابتدا سطح لب را توسط رژ پوشش دهند و سپس دور آن‌را با مداد مرتب کرده و فرم بدهند. هر دو روش صحیح است. اما، اگر ابتدا سطح لب را رژ بزنید، بهتر می‌توانید قسمت‌هایی را که لازم است توسط مداد فرم گرفته شود، پیدا کنید و ظاهر مرتب‌تری ایجاد نمایید.

آرایش لب‌ها با رنگ‌های خاص و چشمگیر

با استفاده از قلم‌موی مخصوص لب یک لایه رژ روی سطح لب‌ها بمالید. سعی کنید آن‌را طبق فرم طبیعی لب‌تان حرکت دهید و به‌طور یک‌نواخت روی تمام سطح لب پخش کنید. دقت کنید که حتی گوشه‌ لب‌ها را نیز به رژ آغشته کنید. پس از انجام این مرحله، یک دستمال کاغذی بردارید و قسمت‌های لک و اضافه را پاک کنید.

آرایش لب‌ها با رنگ‌های خاص و چشمگیر

زدن این لایه اولیه رژ روی سطح لب موجب رنگ‌پذیری و دوام و ماندگاری بیشتر رنگ می‌شود. این روند را با زدن لایه دوم تکمیل کنید و دوباره لکه‌ها و قسمت‌های اضافه را با دستمال پاک کنید.

آرایش لب‌ها با رنگ‌های خاص و چشمگیر

با استفاده از مداد مخصوص لب که با رنگ رژلب‌تان هماهنگی دارد، دور لب را خط بکشید و به آن فرم دهید. کشیدن خط و فرم صحیح مداد لب موجب می‌شود که لب‌های‌تان صاف و برجسته‌تر به‌نظر بی‌آید.

نکته: اگر هنگام کشیدن خط لب دچار اشتباه شدید، به آرامی با استفاده از گوش پاک‌کن می‌توانید آن‌را اصلاح کنید و یا در صورت نیاز می‌توانید با استفاده از کانسیلر که با رنگ پوست صورت‌تان هماهنگ است، آن اشتباه را به‌طور کامل‌تر پوشش دهید.

آرایش لب‌ها با رنگ‌های خاص و چشمگیر

 آرایش صورت و چشم‌ها

برای کامل کردن جلوه آرایش لب‌ها و زیبایی بیشتر، توجه کنید که پوست صورت‌تان تمیز و درخشان باشد. سپس توسط یک کرم پودر با قدرت پوشانندگی متوسط، سطح صورت را پوشش دهید تا آثار سرخی کمتر دیده شود. سپس توسط کانسیلر نقطه‌هایی از پوست که کرم پودر به تنهایی قادر به پوشاندن آن‌ها نیست را بپوشانید و سپس روی تمام سطح صورت پودر پن‌کیک بزنید.

برای ایجاد جذابیت بیشتر کمی پودر برنزه کننده روی صورت‌تان بزنید و در صورت دل‌خواه برای ایجاد درخشش بیشتر روی گونه‌ها پودر مخصوص برق گونه بزنید. به‌طور حتم زدن رژ لب با رنگ شاد و پرجلوه موجب زرد یا بی‌رنگ شدن ظاهر چهره می‌شود، بنابراین برای ایجاد تعادل مناسب‌تر، کمی رژگونه ملایم بزنید.

آرایش چشم‌ها را بسیار ساده انجام دهید. از استفاده از رنگ‌های شاد سایه چشم و یا مژه مصنوعی برای این نوع آرایش اجتناب کنید. تنها کشیدن یک خط چشم باریک و مقدار کمی ریمل کفایت خواهد کرد. آرایش زیاد چشم، جلوه رنگ رژ لب و آرایش لب‌ها را کم خواهد کرد. در انتها داخل ابروها را نیز با مداد مخصوص و یا سایه ابرو پر کنید و این آرایش زیبا را تکمیل کنید.

برای مشاهده صفحات بعد بر روی تصویر هر صفحه کلیک نمایید.
  • آرایش لب‌ها با رنگ‌های خاص و چشمگیر
  • آرایش لب‌ها با رنگ‌های خاص و چشمگیر
  • آرایش لب‌ها با رنگ‌های خاص و چشمگیر
  • آرایش لب‌ها با رنگ‌های خاص و چشمگیر
  • آرایش لب‌ها با رنگ‌های خاص و چشمگیر
  • آرایش لب‌ها با رنگ‌های خاص و چشمگیر
  • آرایش لب‌ها با رنگ‌های خاص و چشمگیر
  • آرایش لب‌ها با رنگ‌های خاص و چشمگیر
  • آرایش لب‌ها با رنگ‌های خاص و چشمگیر
مترجم: پارمیس وطنی
منبع: www.ehow.com
پارسه‌گرد این مقاله را برای اولین‌بار در وب فارسی منتشر کرده‌است، لذا نقل مطلب بدون درج لینک فعّال پارسه‌گرد اخلاقی نیست.

ارسال مطلب

آزمایش آمنیوسنتز چیست؟

0 نفر
آمنیوسنتز چیست؟

 مایع آمنیوتیک مایعی است که جنین را در رحم احاطه کرده است. رایج‌ترین دلیل برای انجام آزمایش آمنیوسنتز، تعیین اختلالات ژنتیکی یا ناهنجاری‌های کروموزومی همچون سندرم داون در جنین است. مانند نمونه‌ برداری از پرزهای کوریون (CVS)، آزمایشی که در سه‌ ماهه‌ی اول بارداری انجام می‌شود، آمنیوسنتز نیز کاریوتایپی را به دست می‌دهد (تصویری از کروموزوم‌های جنین) که مشکلات ژنتیکی موجود را به وضوح نشان می‌دهد. (البته در یک درصد از موارد ممکن است در نمونه‌ی اتخاذ شده مشکلی وجود داشته باشد اما در نتایج آزمایش نشان داده نشود.)

آمنیوسنتز معمولا در 16 تا 20 هفتگی دوران بارداری انجام می‌شود. تمام خانم‌های باردار می‌توانند آزمایش آمنیوسنتز بدهند، اما خانم‌هایی که حاضر به انجام این آزمایش می‌شوند معمولا کسانی هستند که در معرض خطر مشکلات ژنتیکی و کروموزومی قرار دارند چرا که این آزمایش به ندرت باعث سقط جنین شده است.

چند دلیل برای انجام آزمایش آمنیوسنتز:

  •  به منظور تشخیص یا رفع عفونت داخل رحمی؛
  •  بررسی سلامت جنین در صورت حساسیت خونی مادر (به عنوان مثال، حساسیت Rh). این مسئله، زمانی اتفاق می‌افتد که نوع گروه خونی شما با گروه خونی جنین یکسان نباشد. (توجه: متخصصان زنان و زایمان امروزه بدین منظور، به جای آمنیوسنتز از سونوگرافی داپلر استفاده می‌کنند.)
  • ارزیابی تکامل ریه‌های جنین در صورت احتمال زایمان زودرس به دلیل وجود مشکلات پزشکی (مگر آنکه لازم باشد نوزاد بلافاصله به دنیا آورده شود که در این صورت دیگر کامل بودن ریه‌ها اهمیتی ندارد).

آمنیوسنتز برای شناسایی موارد زیر به کار گرفته می‌شود:

  • تقریبا تمام اختلالات کروموزومی، از جمله سندرم داون، تریزومی 13، تریزومی 18، و ناهنجاری‌های کروموزم جنسی (همچون سندرم ترنر). این آزمایش می‌تواند چنین مواردی را تشخیص دهد اما قادر به اندازه‌گیری شدت و میزان آن‌ها نیست.
  • چند صد اختلال ژنتیکی، همچون سیستیک فیبروزیس، بیماری سلول داسی شکل و بیماری تای ساکس. این آزمایش برای جست‌وجوی تمامی این اختلالات به کار نمی‌رود اما در صورتی که جنین در معرض خطر یک یا چند نوع از آن‌ها قرار داشته باشد، آمنیوسنتز می‌تواند روش مناسبی برای تشخیص وجود بیماری در جنین باشد.
  • نقایص لوله‌ی عصبی، مانند اسپینا بیفیدا و آنانسفالی که با اندازه‌گیری میزان ماده‌ای به نام آلفا فوتوپروتئین (AFP) در مایع آمنیوتیک انجام می‌شود.
  • البته آزمایش آمنیوسنتز قادر به تشخیص نقایص ساختاری هنگام تولد (مانند ناهنجاری‌های قلبی یا شکاف کام و لب) نخواهد بود. این موارد و بسیاری از نقص‌های ساختاری را می‌توان در سونوگرافی سه‌ ماهه‌ی دوم بارداری مشخص نمود که در مورد تمامی خانم‌هایی که آمنیوسنتز داده‌اند انجام می‌شود.

چه عواملی می‌تواند مرا در معرض خطر به دنیا آوردن فرزندی با ناهنجاری‌ها و اختلالات ژنتیکی قرار دهد؟

برخی از این عوامل عبارتند از:

  • نتایج غربالگری سندرم داون: شما آزمایش غربالگری انجام داده‌اید و نتیجه‌ی آن نشان داده است که فرزند شما در مورد سندرم داون و مشکلات دیگر کروموزومی در معرض خطر بالاتری نسبت به میانگین قرار دارد.
  • نتایج سونوگرافی: سونوگرافی نشان داده که فرزند شما دچار نقص ساختاری مرتبط با یک مشکل کروموزومی است.
  • نتایج غربالگری حاملشما و همسرتان حامل یک اختلال ژنتیکی مغلوب مانند سیستیک فیبروزیس یا بیماری سلول داسی شکل هستید.
  • پیشینه‌ی شما: شما قبلا باردار شده‌اید و جنین دچار ناهنجاری‌های خاص ژنتیکی بوده است و در معرض خطر وقوع مجدد این مسئله هستید.
  • پیشینه‌ی خانوادگی شما: شما یا همسرتان دچار نوعی اختلال یا ناهنجاری کروموزومی هستید یا پیشینه‌ی سلامت خانوادگی شما جنین را در معرض خطر ابتلا به چنین اختلالاتی قرار می‌دهد.
  • سن شما: هر کسی ممکن است صاحب فرزندی با ناهنجاری‌های کروموزومی شود اما این خطر با افزایش سن مادر، افزایش می‌یابد. برای مثال احتمال داشتن فرزندی با سندرم داون در سن 25 سالگی 1 در 2500 نوزاد است که همین اختلال در سن 40 سالگی مادر، به 1 در 100 نوزاد می‌رسد.

خطر سقط جنین در صورت انجام آزمایش آمنیوسنتز به چه میزان است؟

احتمال سقط جنین به دلیل انجام آمنیوسنتز بسیار پایین است. از آنجایی که در هر صورت، درصد کمی از زنان در سه ماهه‌ی دوم سقط جنین دارند هیچ راهی برای حصول اطمینان از اینکه چه درصدی از افراد به دلیل آمنیوسنتز سقط جنین می‌کنند وجود ندارد.

ارقام مختلفی در این زمینه موجود است اما طبق گزارش کالج آمریکایی تخصص زنان و زایمان (ACOG)، نرخ سقط جنین به دلیل آمنیوسنتز در حدود یک در هر 300 الی 500 مورد است و این نرخ در صورت بالا بودن تجربه‌ی پزشک انجام‌دهنده‌ی آزمایش و مرکز انجام آزمایش بسیار پایین‌تر نیز خواهد بود.

آمنیوسنتز چیست؟

آیا راهی برای کاهش این خطر وجود دارد؟

از مشاور ژنتیک یا پزشک متخصص خود بخواهید تا پزشکی باتجربه یا مرکز آمنیوسنتزی با تجربه‌ی بالا را به شما معرفی کند. و در مورد میزان خطر سقط جنین در آن مرکز نیز سوال کنید .

همچنین یک سونوگرافیست مجرب باید در هنگام انجام آزمایش آمنیوسنتز به طور دائم حضور داشته باشد. این امر احتمال کسب مایع کافی در اولین تلاش پزشک را افزایش می‌دهد و از تکرار آزمایش نمونه‌برداری جلوگیری می‌کند. و در صورت استفاده از سونوگرافی راهنما، احتمال آسیب رسیدن به جنین از طریق سوزن آمنیوسنتز نیز بسیار کم می‌شود.

آیا می‌توانم پیش از تصمیم‌گیری در مورد انجام آزمایش آمنیوسنتز به یک مشاور ژنتیک مراجعه کنم؟

بله. در واقع، بیشتر مراکز انجام آزمایش از مراجعین خود می‌خواهند که یا یک مشاور ژنتیک مشورت نمایند تا آن‌ها را از خطرات احتمالی و همچنین مزایای روش‌های مختلف غربالگری و آزمایش‌های دوران بارداری آگاه کنند. مشاور ژنتیک به بررسی پیشینه‌ی خانوادگی و بارداری شما نیز خواهد پرداخت.

توضیحات شما به مشاور این امکان را می‌دهد که بتواند وجود مشکلات کروموزومی یا بیماری ژنتیکی در جنین را تشخیص دهد. آن‌گاه می‌توانید نسبت به انجام آزمایش تصمیم قطعی بگیرید.

چگونه تصمیم صحیح بگیرم؟

زنان در تمام سنین باید از آزمایش‌ها و غربالگری‌ها موجود برای سه ماهه‌ی اول و سه ماهه‌ی دوم بارداری آگاهی کامل داشته باشند. پزشک متخصص یا مشاور ژنتیک باید در مورد مزایا و معایب آزامایش‌های موجود برای شما توضیح دهد. اما در نهایت، انجام آزمایش یا عدم انجام آن یک تصمیم کاملا شخصی است.

بسیاری از زنان غربالگری را انتخاب می‌کنند و سپس بر اساس نتایج اولیه‌ی به دست آمده در مورد آزمایش‌های تشخیصی تصمیم می‌گیرند. برخی دیگر بلافاصله تصمیم به انجام آزمایش‌های تشخیصی می‌گیرند. (این افراد ممکن است در مورد احتمال وجود مشکلات کروموزومی یا هر مسئله‌ای که غربالگری قادر به شناسایی آن نیست تا حدودی مطمئن باشند؛ برخی نیز تمایل دارند تا حد امکان در مورد شرایط فرزند خود اطلاعات کسب کنند و خطر سقط جنین را به جان می‌خرند.) برخی از زنان تصمیم می‌گیرند که هیچ نوع غربالگری یا آزمایش تشخیصی در مورد آن‌ها انجام نشود.

اگر ابتدا غربالگری را انتخاب کنید، می‌توانید پس از بررسی نتایج آن با کمک پزشک متخصص یا مشاور ژنتیک، تصمیم خود را برای انجام آزمایشات تشخیصی مانند آمنیوسنتز یا CVSبه طور قطعی بگیرید. شما باید ببینید آیا کسب آگاهی از شرایط سلامت فرزندتان ارزش به جان خریدن خطر سقط جنین را دارد یا خیر.

زنانی که آزمایش‌های تشخیصی را انتخاب می‌کنند به خوبی می‌دانند که در صورت وجود یک مشکل بسیار جدی باید به بارداری خود پایان دهند. برخی از زنان نیز تصمیم به انجام آمنیوسنتز می‌گیرند اما دقیقا نمی‌دانند اگر نتیجه‌ی آزمایش خوب نباشد چه می‌خواهند بکنند.

بعضی از زنان نیز آمنیوسنتز را انجام می‌دهند اما تصمیم خود را برای عدم پایان دادن به بارداری به طور قطعی گرفته‌اند. این افراد می‌خواهند خود را به لحاظ احساسی و فیزیکی از قبل برای شرایط و مشکلات نوزاد آماده نمایند. در برخی موارد خاص، با استفاده از نتایج آزمایش، فرد خواستار بیمارستان مجهزتر و متخصصان بیشتری برای انجام وضع حمل می‌شود.

موارد اندکی وجود دارد که می‌توان نوزاد را همچنان که در رحم مادر است مداوا کرد. بنابراین اگر احتمال قوی وجود دارد که فرزندتان با یکی از این مشکلات نادر روبه‌رو است می‌توانید آمنیوسنتز را برای دانستن شرایط جنین انتخاب کنید.

از طرفی دیگر، بعضی از زنان نیز به شدت بر عدم انجام این آزمایشات که خطر سقط جنین را افزایش می‌دهند اصرار دارند به خصوص اگر نتایج آزمایش تاثیری بر بارداری آن‌ها نداشته باشد (یعنی حتی در صورت بیمار بودن جنین، تصمیم به نگهداری او دارند). بنابراین تصمیم می‌گیرند که آزمایشات تشخیصی را انجام ندهند.

در واقع، تصمیم قطعی و مشخصی وجود ندارد. والدین با توجه به احساس خود در مورد شرایط جنین و شرایط پیش رو می‌توانند تصمیم‌های مختلفی را اتخاذ نمایند.

اگر تصمیم به انجام آزمایش تشخیصی بگیرم، کدام یک از آزمایش‌ها مناسب‌تر است؟ آمنیوسنتز یا CVS؟

هر دو آزمایش قادر به شناسایی مشکلات کروموزومی یا اختلالات ژنتیکی در نوزاد هستند.

آزمایش CVS را می‌توان در هفته‌های 10 الی 13 از بارداری انجام داد، بنابراین می‌توانید زودتر از شرایط جنین مطلع شوید. اگر مشکلی وجود نداشته باشد، خیال شما زودتر راحت خواهد شد. یا اگر مشکل خاصی وجود داشته باشد و تصمیم به پایان دادن به بارداری گرفته باشید می‌توانید این کار را در همان سه ماهه‌ی اول بارداری انجام دهید.

از طرفی، ممکن است نتایج غربالگری سه ماهه‌ی دوم را به انجام آزمایش تشخیصی ترجیح دهید. در این صورت، آمنیوسنتز تنها گزینه‌ی موجود خواهد بود.

ممکن است مسائل دیگری بر تصمیم شما تاثیر بگذارند. برای مثال، اگر احتمال وجود نقص لوله‌های عصبی در جنین بالا باشد می‌توانید خواستار انجام آمنیوسنتز شوید، چرا که CVS قادر به شناسایی نقایص این چنینی نیست. (البته این نقایص گاهی از طریق سونوگرافی در دوره‌ی میانی بارداری نیز قابل تشخیص هستند.)

چنین به نظر می‌رسید که در آزمایش CVS احتمال سقط جنین بالاتر است اما تحقیقات جدید نشان می‌دهد که با پزشکان و مراکز مجرب در این زمینه، نرخ سقط جنین در هر دو آزمایش به حداقل می‌رسد.

پیش از تصمیم‌گیری، تمامی این مسائل را با همسر خود، پزشک متخصص و مشاور ژنتیک در میان بگذارید.

آمنیوسنتز چگونه انجام می‌شود؟

این آزمایش معمولا 20 تا 30 دقیقه طول می‌کشد. پیش از انجام آمنیوسنتز، به منظور بررسی آناتومی عمومی جنین سونوگرافی انجام می‌شود. برخی از مراکز سونوگرافی را پیش از جلسه‌ی آمنیوسنتز انجام می‌دهند اما برخی دیگر در همان جلسه‌ی آزمایش آمنیوسنتز این کار را می‌کنند.

بیمار برای آمنیوسنتز روی تخت دراز می‌کشد و شکم را با الکل یا محلول ید ضدعفونی می‌کنند تا احتمال آلودگی و عفونت به حداقل برسد. سونوگرافی برای تعیین محل مناسب نمونه‌گیری از مایع آمنیوتیک که دور از جنین و جفت باشد انجام می‌گیرد. این بخش حدود 20 دقیقه طول می‌کشد.

سپس، پزشک با راهنمایی سونوگرافیست یک سوزن نازک و بلند را از جداره‌ی شکم وارد مایع آمنیوتیک اطراف جنین می‌کند. پزشک مقدار کمی از مایع آمنیوتیک (حدود یک اونس یا دو قاشق سوپخوری) را استخراج می‌کند و سوزن را بیرون می‌کشد.

گاهی، استخراج مایع چند دقیقه طول می‌کشد اما معمولا این کار را در کمتر از 30 ثانیه انجام می‌دهند. جنین مایع بیشتری را جایگزین مایع از دست رفته خواهد کرد.

ممکن است در هنگام آزمایش کمی احساس انقباض، نیشگون یا فشار داشته باشید (یا اصلا احساس ناراحتی و درد نکنید). میزان درد و ناراحتی در زنان و بارداری‌های مختلف، متفاوت است. می‌توانید درخواست بی‌حسی موضعی کنید اما درد سطحی ناشی از ورود سوزن قابل مقایسه با درد نمونه‌گیری از آمنیو نیست و در بیشتر موارد، مادران راضی به تکرار نمونه‌برداری و وارد کردن سوزن نمی‌شوند. پس از اتمام آزمایش، پزشک به صدای قلب جنین گوش می‌دهد تا از تثبیت شرایط او مطمئن شود.

نکته: اگر خون شما Rh منفی است باید پس از آمنیوسنتز، گلوبولین ایمنی Rh به شما تزریق شود مگر این که پدر بچه نیز Rhمنفی داشته باشد. (ممکن است طی آزمایش، خون جنین با خون شما ترکیب شود و با هم سازگار نباشند.)

پس از آزمایش چه می‌شود؟

بقیه‌ی روز را استراحت کنید، رانندگی نکنید و اجازه دهید شخص دیگری شما را به خانه برساند. تا یک هفته از رابطه‌ی زناشویی اجتناب کنید و تا دو الی سه روز فعالیت‌های سنگین و سفر هوایی نداشته باشید. (پرواز با هواپیما خطرناک نیست، اما بهتر است چند روز در خانه بمانید تا در صورت بروز علائم بتوانید به پزشک مراجعه کنید.)

ممکن است تا یک روز احساس انقباض در شکم داشته باشید. اگر این انقباض شدید شد یا لکه‌بینی واژینال یا دفع مایع آمنیوتیک داشتید بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید. این‌ علائم می‌تواند نشانه‌ای از سقط جنین باشد. در صورت تب کردن نیز با پزشک تماس بگیرید چرا که تب می‌تواند نشانه‌ای از عفونت باشد.

چه زمانی نتیجه‌ی آزمایش مشخص می‌شود؟

نتیجه‌ی کامل آزمایش یک یا دو هفته بعد آماده می‌شود. در این مدت، آزمایشگاه به آنالیز نمونه‌ی مایع آمنیوتیک می‌پردازد و میزان آلفا فوتوپروتئین (AFP) موجود در مایع را اندازه‌گیری می‌کند. همچنین مقداری از سلول‌های زنده‌ی جنین را که در مایع وجود دارد کشت می‌دهند و این سلول‌ها را در مورد اختلالات کروموزومی یا نقایص ژنتیکی بررسی می‌کنند؛ همچنین می‌توانید جنسیت جنین را نیز بدانید.

در برخی موارد می‌توانید از نتایج اولیه آگاه شوید و تا کشت سلول‌ها و نتیجه‌ی آزمایش آن‌ها منتظر بمانید. برای مثال، گاهی از روش فلورسانس در هیبریداسیون درجا (FISH) برای نتیجه‌ی اولیه استفاده می‌کنند که به سرعت و طی چند روز نتایج اولیه را به شما می‌دهد.

اگر مشخص شود که فرزندم مشکلی دارد چه باید بکنم؟

می‌توانید با متخصص و مشاور ژنتیک صحبت کنید تا اطلاعات بیشتر و گزینه‌های موجود را در اختیار شما قرار دهد. برخی از زنان تصمیم به پایان دادن به بارداری خود می‌گیرند و برخی دیگر تصمیم می‌گیرند بارداری را ادامه دهند.

هر تصمیمی که بگیرید نیاز به مشورت و حمایت خواهید داشت. برخی زنان در جلسات گروهی شرکت می‌کنند، برخی دیگر مشاوره‌ی فردی می‌خواهند، و برخی نیز هر دو را برمی‌گزینند. اگر به کمک بیشتری نیاز داشتید حتما با مشاور و پزشک خود در میان بگذارید.

برای مشاهده صفحات بعد بر روی تصویر هر صفحه کلیک نمایید.
  • آمنیوسنتز چیست؟
  • آمنیوسنتز چیست؟
مترجم: پریسا کریم‌زاده
منبع: www.babycenter.com
پارسه‌گرد این مقاله را برای اولین‌بار در وب فارسی منتشر کرده‌است، لذا نقل مطلب بدون درج لینک فعّال پارسه‌گرد اخلاقی نیست.

ارسال مطلب

آزمایش های باروری مخصوص مردان

0 نفر
آزمایش های باروری مخصوص مردان

اگرچه بسیاری از مردم هنوز هم فکر می‌کنند ناباروری، مشکل زن‌هاست، اما واقعیت این است که حدود 40 درصد از مشکلات ناباروری زوج‌ها، به علت مسائل مربوط به مردان است و مرد‌ها تنها علت ناباروری زن، یا عامل تشدید ناتوانی در بارداری زن هستند. یک سوم از موارد ناباروری را می‌توان به مشکلات مردان، از جمله تعداد کم اسپرم نسبت داد.

بسیار مهم است که مرد و زن هر دو آزمایش‌های لازم برای باروری را بدهند. شاید مردان احساس خوبی به انجام این آزمایش‌ها نداشته باشند؛ اما تشخیص مشکلات باروری مردان زودتر می‌تواند در ایجاد یک بارداری موفق، موثر باشد. اگر به یقین مشکل ناباروری از مرد باشد، دیگر نیازی به این نیست که زن نیز آزمایش‌های باروری را انجام دهد؛ با این وجود از ناراحتی و رنج و هزینه بیشتر جلوگیری می‌شود.

ارزیابی اولیه ناباروری مردان

با مراجعه به یک اورولوژیست، ارزیابی ناباروری مردان شروع می‌شود. او موارد زیر را در وضعیت سلامتی شما بررسی خواهد کرد:

  • تاریخچه کامل پزشکی و باروری، هر نوع عمل جراحی یا مصرف دارو.
  • پرسش‌هایی درباره شیوه زندگی، از جمله ورزش کردن، سیگار کشیدن و استفاده از مواد مخدر.
  • معاینه فیزیکی.
  • بحث صادقانه درمورد زندگی جنسی خود، ازجمله هرگونه مشکلی در رابطه جنسی یا داشتن بیماری‌های مقاربتی.

در هر ارزیابی ناباروری مردان، مرد باید یک نمونه از مایع منی خود را برای آزمایش آماده کند. نکته مهم این است که مایع منی باید یا در مطب دکتر یا نزدیک آن تهیه شود و سریع برای آزمایش فرستاده شود.

با علل رایج ناباروری در مردان بیشتر آشنا شوید.

آزمایش های باروری مخصوص مردان

تست‌های ناباروری مردان

شناسایی علت نا‌باروری مردان، از رشته‌های طب پزشکی است. متخصصان ناباروری، آزمایش‌های متفاوتی را برای مردان پیشنهاد می‌کنند، برخی از آن‌ها عبارت است از:

  • آزمایش اسپرم و تجزیه و تحلیل مایع منی

متخصصان ناباروری، تعداد اسپرم مرد، شکل، حرکت و متغیرهای دیگر را ارزیابی می‌کنند. به طور کلی، تعداد بیشتر اسپرم نرمال شکل، به معنی شانس باروری بالاتر است. اما موارد استثنایی نیز وجود دارد؛ بسیاری از مردان با تعداد اسپرم کم یا مایع منی غیرطبیعی هنوز هم بارور هستند. حدود 15٪ از مردان نابارور، دارای مایع منی طبیعی بوده و  مقدار زیادی از اسپرم آن‌ها نیز طبیعی هستند.

اگر تجزیه و تحلیل مایع منی برای اولین بار نرمال است، دکتر ممکن است یک تست دوم برای تایید نتایج، سفارش کند. به‌طور معمول اگر نتیجه دو آزمون نرمال باشد، یعنی مرد هیچ مشکل ناباروری قابل توجهی ندارد. اگر چیزی در نتایج نامنظم به نظر برسد، دکتر ممکن است آزمایش‌های بیشتری را سفارش کند تا مشکل به دقت بررسی شود.

با کمال تعجب، اگر مایع منی یا اسپرم در آزمایش‌ها وجود نداشته باشد (آزواسپرمی- azoospermia)، این می‌تواند خوب باشد. این مسئله ممکن است به خاطر انسداد در «لوله‌های اسپرم» باشد که می‌توان آن را با عمل جراحی رفع کرد.

علل کم بودن اسپرم مردان چیست و این مشکل با چه روشی تشخیص داده شده و چطور درمان می‎شود؟در مطلب مشکلات اسپرم و ناباروری مردان به پرسش‌های شما در این رابطه پاسخ می‌دهد.

آیا می‌دانید که سلامت و تحرک اسپرم‎های مردان تحت تاثیر تغذیه قرار دارد و در باروری مؤثر است؟ مطلب تغذیه و باروری مردان را در این رابطه بخوانید.

  • آزمایش فیزیکی

معاینه فیزیکی خوب می‌تواند شامل بررسی واریکوسل، مشکلات هورمونی و اندازه گیری بیضه‌ها باشد. معاینه فیزیکی خوب و  مطلوب باید توسط یک اورولوژیست انجام شود.

  • ارزیابی هورمون

در این ارزیابی، تستوسترون، چندین هورمون ساخته شده در مغز و کنترل تولید اسپرم، بررسی می‌شوند. با این حال، 97 درصد از مشکلات اصلی باروری مردان به علت اختلالات هورمون‌ها نیست. برخی متخصصان درباره چگونگی انجام آزمایش‌ها برای بررسی دلایل هورمونی ناباروری اختلاف نظر دارند.

  • تست ژنتیک

آزمون‌های ژنتیکی می‌تواند مشکلات خاص باروری و مشکلات اسپرم را تشخیص دهد. نظر متخصصان در خصوص زمان آزمایش ژنتیک متفاوت است. 

مضرات وان آب گرم برای باروری مردان را در این رابطه مطالعه کنید.

روش‌های افزایش باروری در مردان را یاد بگیرید.

با روش های نوین درمان ناباروری در آزمایشگاه، امروزه تقریبا تمام زوج ها این شانس را دارند که از نعمت فرزنددار شدن بهره‌مند شوند.

برای مشاهده صفحات بعد بر روی تصویر هر صفحه کلیک نمایید.
  • آزمایش های باروری مخصوص مردان
  • آزمایش های باروری مخصوص مردان
مترجم: کورش نظری
منبع: www.webmd.com
پارسه‌گرد این مقاله را برای اولین‌بار در وب فارسی منتشر کرده‌است، لذا نقل مطلب بدون درج لینک فعّال پارسه‌گرد اخلاقی نیست.

ارسال مطلب

آزمایش های سه ماه سوم بارداری

0 نفر
سه ماه سوم بارداری

انواع تست‌های بارداری

چه کسی فکرش را می‌کرد که در دوران بارداری باید بیشتر از تمام تست‌های دوران تحصیلی مورد آزمایش و تست قرار بگیرید؟ همه زنان در سه ماهه سوم بارداری به چک آپ‌های معمول در هر ویزیت بارداری نیاز دارند که شامل آزمایش ادرار، چک فشار خون، اندازه گیری رحم و چک ضربان قلب جنین است.
شما همچنین در مورد استرپتوکوک گروه B مورد آزمایش قرار می‌گیرید، یعنی همان باکتری‌ای که ممکن است در هنگام زایمان به نوزادتان انتقال یابد. اگر این باکتری را حمل کنید ( 30 درصد از زنان این باکتری را حمل می‌کنند)، در طول زایمان آنتی بیوتیک دریافت می‌کنید تا نوزادتان را از بیمار شدن حفظ کنید. پزشک‌تان همچنین ممکن است یک معاینه لگنی انجام دهد تا ببیند آیا گردن رحم‌تان برای زایمان شروع به تغییر (گشاد شدن) کرده است یا خیر.
چه تست‌های دیگری را باید در سه ماهه آخر بارداری خود انتظار داشته باشید؟ خوشبختانه بیشتر زنان باردار به تست‌های اندکی نیاز دارند. با این حال پزشک‌تان ممکن است در صورتی که از یک بیماری مزمن مانند دیابت یا فشار خون بالا رنج می‌برید، چند قلو باردار هستید، از زمان زایمان‌تان گذشته است یا به نظر می‌رسد جنین‌تان بیش از اندازه آهسته رشد می‌کند، برخی آزمایش‌های اضافی را توصیه کند. شرایط ذکر شده می‌توانند گاهی اوقات روی سلامت نوزاد و وضعیت او اثر بگذارند.
در اینجا چند آزمون را که در اواخر بارداری انجام می‌شوند را شرح می‌دهیم:

 شمارش تعداد ضربات نوزاد

چه کسی به این تست نیاز دارد؟
برخی از زنان که مشکلات مزمن پزشکی دارند، چند قلو باردارند یا از موعد زایمان‌شان گذشته است، ممکن است خواسته شود که این تست را به‌طور منظم انجام دهند. همچنین اگر حرکت جنین‌تان را حس نمی‌کنید، شاید پزشک این تست را تجویز کند.

این تست چیست؟
پزشک‌تان ممکن است از شما بخواهد به پهلو دراز بکشید و زمان بگیرید که چقدر طول می‌کشد تا 10 حرکت ( یا ضربه) جنین را حس کنید. به طور متوسط این زمان می‌تواند از 10 دقیقه تا 2 ساعت طول بکشد.

نتایج چه معنایی دارند؟
10 حرکت یا ضربه در زیر 2 ساعت به معنای سلامتی جنین است. اگر تعداد حرکات زیر 10 تا بود و هر زمان که تست را انجام می‌دادید نسبت به بار پیش حرکات کمتر و کمتر می‌شد)، پزشک‌تان ممکن است تست‌های اضافی دیگری مانند تست بدون استرس را برای‌تان تجویز کند.

تست بدون استرس

چه کسی به این تست نیاز دارد؟
خانم‌هایی که چند قلو باردارند یا مشکلات پزشکی مزمن گفته شده - دیابت یا فشار خون - را دارند این تست را انجام می‌دهند. اگر مشکل پزشکی مزمنی دارید باید از هفته 32 تا 34 پس از لقاح تا پایان بارداری هفته‌ای 1 تا 2 بار این تست را انجام بدهید. اگر مشکل کنترل نشده داشته باشید، پزشک‌تان ممکن است شروعِ تست بدون استرس را از هفته‌های 26 تا 28 توصیه کند.

این تست چیست؟
این مانیتور الکترونیکی به سراسر شکم‌تان متصل می‌شود تا ضربان قلب جنین را در حالی که به اطراف حرکت می‌کند ثبت کند. این تست معمولاً 20 تا 40 دقیقه طول می‌کشد.

نتایج چه معنایی دارند؟
اگر ضربان قلب جنین‌تان در حالی‌که حرکت می‌کرد افزایش پیدا نکرد، شاید نشان دهنده این باشد که به‌قدر کافی اکسیژن دریافت نمی‌کند یا دچار مشکلات دیگری است. با این وجود یک نتیجه غیر معمول از این تست به این معنا نیست که جنین‌تان حتماً دچار مشکل است؛ ممکن است او خوابیده باشد! برخی از پزشکان ممکن است بخواهند با قرار دادن وسیله‌ای که نوساناتی صدادار ایجاد می‌کند، جنین را از خواب بیدار کنند. اگر نتیجه تست‌تان باز هم غیرمعمول بود، پزشک‌تان احتمالاً آزمایش‌های اضافی دیگری را نیز تجویز خواهد کرد.

سونوگرافی

چه کسی به این تست نیاز دارد؟
سونوگرافی در دوران بارداری بیشتر برای تشخیص زمان زایمان و همچنین رشد جنین انجام می‌شود. اغلب زنان حداقل 1 بار در دوره بارداری‌شان این تست را انجام می‌دهند، اما اگر شما دچار مشکل مزمن پزشکی باشید، چندقلو باردار باشید یا خونریزی واژینال را تجربه کنید (که می‌تواند نشان دهنده مشکلاتی در رابطه با جفت باشد)، ممکن است به چندین سونوگرافی نیاز پیدا کنید. سونوگرافی همچنین برای تشخیص نقوص هنگام تولد و چک آپ رشد جنین و وضعیت قرارگیری آن مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این تست چیست؟
سونوگرافی از امواج صوتی غیرقابل سمع برای گوش انسان، برای کمک به تولید تصویری از جنین داخل رحم استفاده می‌کند. در تست سونوگرافی یک دستگاه دستی کوچک که امواج صوتی را منتشر می‌کند روی سراسر شکم مالیده می‌شود. این امواج به جنین برخورد کرده و در مانیتور سونوگرافی منعکس می‌شوند و تصویری از جنین را نشان می‌دهد. سونوگرافی معمولاً 15 تا 20 دقیقه طول می‌کشد، با این‌حال یک تست بسیار جزئی ( که معمولاً زمانی که پزشک مشکوک به مشکلات مادرزادی است انجام می‌شود)، می تواند چند ساعت هم طول بکشد.
اگر به نظر برسد که رشد جنین‌تان بیش از اندازه آهسته است، پزشک ممکن است همچنین تست سونوگرافی جدید به نام داپلر ولوسیمتری را تجویز کند. این فرآیند جریان خون را در بند ناف و دیگر رگ‌های اصلی چک می‌کند تا معلوم شود آیا جنین به میزان کافی اکسیژن دریافت می‌کند یا خیر. پزشکان این تست را به همراه تست‌های دیگر انجام می‌دهند تا متوجه شوند آیا بهترین کار زایمان و بیرون آوردن نوزاد در آن زمان است یا خیر.

نتایج چه معنایی دارند؟
سونوگرافی‌ای که در اواخر حاملگی تجویز می‌شود می‌تواند به پزشک در ارزیابی و تشخیص اندازه و میزان رشد جنین و همچنین بررسی ناهنجاری‌های مربوط به جفت کمک کند.

سه ماه سوم بارداری

تست پروفایل بایوفیزیکال

چه کسی به این تست نیاز دارد؟
خانم‌هایی که مشکل مزمن پزشکی دارند یا از زمان زایمان‌شان گذشته است به این تست نیاز دارند. این تست همچنین ممکن است در صورتی که دچار مشکلات بارداری مانند کم بودن مایع آمنیوتیک، کم شدن حرکات جنین یا ناهنجاری‌های مربوط به جفت باشید نیز تجویز گردد.

این تست چیست؟
در تست پروفایل بایوفیزیکال، سونوگرافی با تست بدون استرس ترکیب می‌شود. بخش سونوگرافی این تست، 4 جنبه را بررسی می‌کند: حرکات تنفسی جنین، توناژ ماهیچه‌ای جنین، حرکات بدن جنین و اندازه مایع آمنیوتیک. این تست ممکن است هفته‌ای 1 تا 2 بار تکرار شود و 30 دقیقه زمان می‌برد.

نتایج چه معنایی دارند؟
اگر جنین در مدت زمان معین حرکت نکند یا سطح مایع آمنیوتیک‌تان پایین باشد، جنین‌تان ممکن است دچار مشکل شده باشد و زایمان هر چه سریعتر او مفید باشد. با این حال پزشک ممکن است قبل دست به‌کار شدن تست‌ها و ارزیابی‌های دیگری را نیز به عمل بیاورد.

آمنیوسنتز

چه کسی به این تست نیاز دارد؟
این تست به طور رایج در سه ماهه دوم برای تشخیص یا رد نقوص هنگام تولد انجام می‌شود و به طور کلی برای زنان باردار بالای 35 سال توصیه می شود. اما پزشک‌تان در صورتی که احتمال دهد در معرض خطر زایمان زودرس  هستید، جنین‌تان دچار آنمی‌ ( کم خونی ) است یا شما دچار کوریوآمنیوتیت هستید (عفونتی ادراری که می‌تواند موجب خطر زایمان زودرس شود)، ممکن است تست آمنیوسنتز را در سه ماهه سوم نیز تجویز کند.
در صورتی که شما تب بالا داشته باشید یا در قسمت رحم به لمس حساس باشید، پزشک ممکن است مشکوک به عفونت کوریوآمنیوتیت شود. آنمی جنین نیز به طور معمول در زنانی که Rh منفی دارند رخ می دهد، بنابراین پزشکتان آمنیوسنتز را انجام می دهد تا متوجه شود که آیا وضعیتتان در مورد مشکلات ذکر شده مثبت است یا خیر. با مطالعه تاثیر گروه خونی مادر بر جنین درباره Rh بیشتر بدانید.

این تست چیست؟
آمنیوسنتز شامل قرار دادن یک سوزن توخالی و باریک در رحم و برداشتن نمونه‌ای کوچک از مایع آمنیوتیک به وسیله آن است (داخل مایع آمنیوتیک سلول‌های کوچکی از بدن جنین نیز کنده شده و ریخته شده‌اند). این سلول‌ها می‌توانند اطلاعات با ارزشی را در مورد وضعیت سلامت جنین در اختیار پزشک قرار دهند.

نتایج چه معنایی دارند؟
اگر در خطر زایمان زودرس هستید، آمنیوسنتز می‌تواند مشخص کند که آیا ریه‌های نوزاد کامل شده‌اند یا خیر؛ نوزادانی که با ریه‌های نارس به‌دنیا می آیند دچار سندرم دیسترس تنفسی (RDS) - یک مشکل جدی تنفسی که در آن ریه‌های نوزاد تازه متولد شده نمی‌توانند به صورت مناسب باد شوند و توانایی نوزاد را در نفس کشیدن به خطر می‌افتد- می‌شوند. اگر تست نشان دهد که ریه‌ها نرسیده‌اند، احتمال دارد پزشک‌تان شما را با کورتیکواستروئیدها درمان کند- یعنی دارویی که به تسریع رشد ریه‌های نوزاد کمک می‌کند.
کورتیکواستروئیدها احتمال وقوع RDS را تا 50 % کاهش می‌دهند و خطر مرگ نوزاد را نیز کاهش می‌دهند. پزشک‌تان همچنین ممکن است تلاش کند زایمان را به تأخیر بیندازد.
اگر پزشک شما برخی از این تست‌ها را برای شما تجویز کرد نگران نشوید. اغلب اوقات نتایج نشان می‌دهند که همه چیز خوب پیش می‌رود. آزمایش‌هایی که در اواخر دوره بارداری انجام می‌شوند، به شما کمک می‌کنند مراقبت‌هایی را دریافت کنید که به شما در زایمان یک نوزاد سالم کمک کند.

از آزمایش‌های دوران بارداری بیشتر بدانید.

برای مشاهده صفحات بعد بر روی تصویر هر صفحه کلیک نمایید.
  • سه ماه سوم بارداری
  • سه ماه سوم بارداری
مترجم: نغمه خالقی
منبع: www.parents.com
پارسه‌گرد این مقاله را برای اولین‌بار در وب فارسی منتشر کرده‌است، لذا نقل مطلب بدون درج لینک فعّال پارسه‌گرد اخلاقی نیست.

ارسال مطلب

آزمون شنوایی نوزاد

0 نفر
گوش نوزاد

آزمایش غربال‌گری شنوایی این فرصت را فراهم می‌آورد تا نوزادانی که دارای نقص شنوایی هستند به‌سرعت شناسایی شوند. حدود یک یا دو نوزاد در هر هزار نوزاد دچار نقص شنوایی هستند و به‌همین دلیل، شناسایی زودهنگام این مشکل اهمیت به‌سزایی در رشد کودک دارد. آزمایش شنوایی نوزاد معمولا در هنگام خواب یا آرامش نوزاد به عمل می‌آید.

آزمایش شنوایی چه زمانی انجام می‌شود؟

در همان هفته‌های اول زندگی نوزاد (از 12 ساعت اول زندگی به بعد)، آزمایش غربال‌گری شنوایی به شما توصیه خواهد شد. معمولا پیش از مرخص شدن نوزاد از زایشگاه، این آزمایش انجام می‌شود. در برخی مناطق، چنین آزمایشی در خانه نیز صورت می‌پذیرد.

پرستار یا آزمایشگر به شما در مورد زمان و مکان انجام آزمایش اطلاعات کافی را خواهد داد. اگر شنوایی نوزاد شما مورد غربال‌گری قرار نگرفته است از پزشک یا پرستار او در مورد این آزمایش سوال کنید.

غربالگری شامل چیست؟

یک غربال‌گر شنوایی آموزش‌دیده، تست غربال‌گری را انجام می‌دهد. او یک قطعه‌ی شنوایی کوچک و نرم را خارج گوش نوزاد قرار می‌دهد، این قطعه اصوات را به گوش ارسال می‌کند. هنگامی‌ که گوش، صوت را دریافت می‌کند بخش داخلی، به نام حلزون گوش، پژواکی را از آن صوت تولید می‌کند. تجهیزات غربال‌گری پاسخ این پژواک را شناسایی می‌کنند. این نوع از آزمایش، به تست غربالگری گسیل‌های صوتی خودکار (AOAE) معروف است.

آزمایش غربالگری AOAE تنها چند دقیقه زمان می‌برد و دردی برای نوزاد ندارد. این آزمایش معمولا زمانی که کودک خواب یا آرام است انجام می‌شود. شما می‌توانید در هنگام انجام آزمایش پیش نوزاد خود بمانید.

نوع دیگری از آزمایش شنوایی، آزمایش پاسخ شنوایی ساقه‌ی مغز خودکار (AABR) نام دارد. سه قطعه‌ی مجزا روی پیشانی نوزاد، پشت گردن و پشت کتف نوزاد قرار داده می‌شوند. یک کاسه‌ی هدفون کوچک نیز روی گوش نوزاد قرار می‌گیرد. صدایی تولید می‌شود و قطعه‌ها پاسخ گوش نوزاد به این صدا را اندازه‌گیری می‌کنند. این آزمایش نیز مانند آزمایش پیشین، دردی برای نوزاد ندارد و در همان زمان حضور نوزاد در زایشگاه انجام می‌شود.

سلامت نوزاد

نتیجه‌ی آزمایش چه زمانی مشخص می‌شود؟

شما می‌توانید پس از انجام آزمایش، نتایج را دریافت کنید. نتایج این آزمایش در کارت سلامت نوزاد نیز ثبت می‌شوند.

معنای نتیجه‌ی آزمایش چیست؟

اگر غربال‌گری شنوایی، پاسخ واضح و شفافی را از هر دو گوش نوزاد دریافت کند یعنی نوزاد دچار نقص شنوایی نیست.

اگر آزمایش نشان‌دهنده‌ی پاسخ واضح از یک یا دو گوش نوزاد نباشد، نوزاد باید طی چند هفته آینده، مجدد مورد آزمایش قرار گیرد. این مسئله لزوما به معنای وجود نقص در شنوایی نوزاد شما نیست. نتیجه‌ی آزمایش اول می‌تواند تحت تاثیر موارد زیادی قرار گیرد:

  • وجود مایع یا مواد دیگری که در زمان تولد وارد کانال گوش می‌شوند
  • وجود مایع در گوش میانی به‌طور موقت
  • پر سر و صدا بودن محل انجام آزمایش یا بی‌قراری نوزاد هنگام انجام آزمایش

از آنجایی‌که با نظارت بر رفتار نوزاد نمی‌توان میزان شنوایی او را تشخیص داد، تکرار انجام آزمایش بسیار ضروری است.

اگر نتیجه‌ی آزمایش دوم نیز در مورد هر دو گوش نوزاد، منفی باشد، نوزاد شما به شنوایی‌سنج اطفال ارجاع داده می‌شود تا مشکل شنوایی او از سوی متخصص مورد بررسی قرار گیرد.

اگر مشکل در مورد هر دو گوش نوزاد باشد، متخصص شنوایی‌سنجی به سرعت نوزاد شما را معاینه خواهد کرد. اگر مشکل شنوایی فقط در یک گوش نوزاد مشاهده شود، متخصص شنوایی‌سنجی معاینه را در دو یا سه ماهگی نوزاد انجام خواهد داد.

متخصص شنوایی‌سنجی یک ارزیابی شنوایی جامع را در مورد نوزاد اعمال خواهد کرد. اگر مشکل شنوایی وجود داشته باشد، این آزمایش‌ها نشان خواهند داد که آیا مشکل دائمی است یا موقتی و نوزاد مورد مداخله و درمان مناسب قرار خواهد گرفت.

اگر آزمایش انجام نشود چه خواهد شد؟

گاهی ممکن است والدین برای انجام غربال‌گری شنوایی نوزاد خود رضایت نداشته باشند. این مسئله در کارت سلامت نوزاد یادداشت خواهد شد. هم‌چنین از والدین در مورد عدم رضایت آن‌ها در هنگام پیشنهاد انجام غربالگری امضا گرفته خواهد شد. اگر تست غربالگری شنوایی را نپذیرید باز هم در مورد اهمیت و چگونگی آن برای شما توضیحاتی داده خواهد شد. اگر در مورد شنوایی و تکلم و پیشرفت زبانی فرزند خود در آینده نگران هستید، لطفا آزمایش غربالگری شنوایی را انجام دهید. می‌توانید با مشورت با پزشک خانوادگی خود، مرکز مناسبی را برای انجام این تست انتخاب کنید. این آزمایش در هر سنی قابل انجام است.

برای مشاهده صفحات بعد بر روی تصویر هر صفحه کلیک نمایید.
  • گوش نوزاد
  • سلامت نوزاد
مترجم: پریسا کریم‌زاده
منبع: www.pregnancybirthbaby.org.au
پارسه‌گرد این مقاله را برای اولین‌بار در وب فارسی منتشر کرده‌است، لذا نقل مطلب بدون درج لینک فعّال پارسه‌گرد اخلاقی نیست.

ارسال مطلب

آزواسپرمی چیست

0 نفر
آزواسپرمی چیست ؟

این طور به نظر می‌رسد که آزواسپرمی می‌تواند مرد را از داشتن فرزند محروم کند، اما گزینه‌هایی برای درمان وجود دارد که ممکن است به تولید اسپرم صحیح کمک کند.

انواع آزواسپرمی

دو نوع آزواسپرمی وجود دارد. آزواسپرمی غیر انسدادی که سبب تولید غیر طبیعی اسپرم می‌شود و آزواسپرمی انسدادی که در آن مانعی وجود دارد که سبب مشکل یا آسیبی در خروج اسپرم از لوله‌ها می‌شود.

تشخیص آزواسپرمی

وقتی اسپرم را در دو موقعیت مختلف زیر میکروسکوپ قرار می‌دهند می‌توانند آزواسپرمی را تشخیص دهند.

بعد از تشخیص اولیه، پزشکان به دنبال علت آزواسپرمی می‌گردند، که این مسئله می‌تواند به درمان مناسب کمک بزرگی کند. ارزیابی اولیه شما یک تاریخچه کامل پزشکی، معاینه فیزیکی و آزمایش هورمون است. پزشک درباره وضعیت فرزند داشتن یا نداشتن، بیماری‌های دوران کودکی یا اختلالاتی مانند بیضه نزول نکرده، ضربه به آلت تناسلی، عفونت‌ها، قرار گرفتن در معرض سموم و سابقه خانوادگی مشکلات باروری و اختلالات دیگر می‌پرسد.

پزشک با یک معاینه فیزیکی اندازه بیضه‌ها، وجود واریکوسل و رگ‌های واریسی بیضه‌ها را بررسی می‌کند.

ارزیابی غدد درون ریز اولیه نیز انجام خواهد شد. شما ممکن است برای اندازه گیری تستوسترون سرم و هورمون محرک فولیکول (FSH)، آزمایش دهید. سطح بالای FSH ممکن است نشان دهنده این موضوع باشد که بیضه‌ها به اندازه کافی مناسب تولید اسپرم نیست.

سایر آزمایش‌ها ممکن است شامل یک سونوگرافی از طریق مقعد، آزمایش ادرار یا بیوپسی بیضه باشد.

آزواسپرمی غیر انسدادی

در آزواسپرمی غیر انسدادی در مایع منی تولید اسپرم به شکل غیرطبیعی است یا این‌که اسپرم تولید نمی‌شود.

مشکل تولید اسپرم می‌تواند از مشکلات هورمونی، نارسایی بیضه، واریکوسل یا رگ‌های واریسی در بیضه‌ها ناشی شود.

علل هورمونی در آزواسپرمی غیرانسدادی

برای تولید اسپرم در بیضه‌ها، هورمون‌های مربوطه بسیار ضروری هستند. اسپرم توسط هورمون‌های هیپوفیز تحریک و در بیضه‌ها ساخته می‌شود. در صورت فقدان یا کمبود این هورمون‌ها، تولید اسپرم تحت تاثیر قرار می‌گیرد. همچنین هورمون استروئید نیز در تولید اسپرم اثرگذار است.

ضعف بیضه

یکی دیگر از دلایل آزواسپرمی ضعف بیضه‌ها است که سبب ناتوانی بیضه‌ها برای تولید اسپرم کافی می‌شود. علت ضعف بیضه عبارت از مشکلات کروموزومی، بیماری‌ها و صدمه دیدن بیضه‌ها، بیضه نزول نکرده هنگام تولد، استفاده مکرر و سنگین از مواد مخدر به خصوص ماری جوانا؛ این موارد می‌توانند خطر ابتلا به نارسایی بیضه را افزایش دهد. این می‌تواند در طول هر مرحله از تولید اسپرم رخ دهد. بیضه ممکن است سلول لازم را برای تقسیم و تبدیل شدن به سلول‌های اسپرم را نداشته باشند یا اسپرم ممکن است بالغ نشده و بارور نباشد.

واریکوسل

واریکوسل نیز می‌تواند تولید اسپرم را تحت تاثیر قرار دهد. واریکوسل بیماری متورم شدن رگ‌های واریس در کیسه بیضه است که سبب تجمع خون می‌شود. این تجمع خون در کیسه بیضه، در تولید اسپرم تاثیر منفی می‌گذارد.

علل ژنتیکی

عوامل ژنتیکی از علت‌های ناباروری در مردان است که آزواسپرمی غیر انسدادی می‌تواند از این دسته به شمار آید. این مشکلات ارثی عبارت هستند از: اختلالات کروموزومی و اختلالات کاریوتیپی. اختلال کاریوتیپی یکی از شایع‌ترین دلایل ناباروری مردان است که به نام سندرم کلاین فلتر شناخته می‌شود، این موضوع بین 7 تا 13 درصد در آزواسپرمی موثر است.

با علل رایج ناباروری در مردان بیشتر آشنا شوید.

آزواسپرمی چیست ؟

درمان آزواسپرمی غیر انسدادی

برای مردان مبتلا به آزواسپرمی غیر انسدادی، هورمون درمانی می‌تواند یک راه مفید برای درمان کمبودهای هورمونی باشد. مردانی که تستوسترون غیر طبیعی دارند، هورمون استرادیول (T/ E2) با مهارکننده‌های آروماتاز کنترل می‌کنند، که این موضوع سبب غلظت اسپرم و درمان بهتر می‌شود.

برای مردانی که مبتلا به واریکوسل هستند، روش جدید جراحی واریکوسلکتومی وجود دارد که می‌تواند به کاهش تورم رگ‌های واریسی کمک کند. در این عمل جراحی، رگ آسیب دیده گره می‌خورد و خون را دوباره از طریق رگ‌های سالم به جریان می‌اندازد.

بارداری و آزواسپرمی غیر انسدادی

پیش از این، متخصصان باروری فکر می‌کردند که مردانی که با مشکلات تولید اسپرم روبه‌رو هستند، فقط می‌توانند با اسپرم اهدایی صاحب فرزند شوند. امروزه، نمونه اسپرم مردان مبتلا به آزواسپرمی غیر انسدادی نشان داده است که اسپرم در بیضه‌ها فعالیت کمتری دارد و می‌توان از آن‌ها برای درمان ICSI در طول IVF استفاده کنند.

روش استخراج اسپرم از بیضه (TESE) با ICSI، برای مردان مبتلا آزواسپرمی غیر انسدادی انجام می‌شود. به گزارش گروه دانشگاه کرنل اورولوژی، این درمان حدود 20 درصد در مبتلایان اثر مثبت داشته است.

استخراج اسپرم از بیضه با بیهوشی موضعی یا عمومی انجام می‌شود، همچنین با روش بیوپسی بیضه، اسپرم از بیضه خارج می‌شود که در روش IVF استفاده می‌شود.

اگر مردان دچار علت‌های ژنتیکی آزواسپرمی غیر انسدادی باشند، آزمایش ژنتیک و مشاوره قبل از IVF توصیه می‌شود.

آزواسپرمی انسدادی

در آزواسپرمی انسدادی در انتقال اسپرم مشکلی وجود دارد. حدود 40 درصد از کسانی که دچار آزواسپرمی هستند به مشکل انسدادی دچار هستند. بیشتر، آزواسپرمی انسدادی به علت وازکتومی است، اما علت‌های دیگری نیز وجود دارد.

علت‌های آزواسپرمی انسدادی

مشکلات موجود در سیستم مجرا یا مسائل مربوط به انزال می‌تواند آزواسپرمی انسدادی ایجاد کند. مجاری مسدود شده یا آسیب دیده در مرد می‌تواند سبب بروز این نوع از آزواسپرمی شود؛ همچنین عدم وجود مجرای فران- لوله‌ای که اسپرم را برای انزال انتقال می‌دهد- می‌تواند از دلایل آزواسپرمی انسدادی باشد.

آزواسپرمی انسدادی می‌تواند با مشکل در انزال نیز ایجاد شود، در این حالت قبل از انزال، اسپرم وارد مجاری ادرار می‌شود. این مشکل به دلیل آسیب عصبی ناشی از جراحی، دیابت یا آسیب ستون فقرات ایجاد می‌شود.

درمان آزواسپرمی انسدادی

ممکن است آزواسپرمی انسدادی نیاز به جراحی برای حل مشکل انسداد داشته باشد. این عمل جراحی می‌تواند با موفقیت سبب بارداری طبیعی شود تا شخص بدون نیاز به درمان‌هایی مانند IVF موفق شود تا صاحب فرزند شود.

گاهی انسداد در اپیدیدیم - زائده طویل و باریک عقب بیضه که شامل مجاری خروجی منی است- سبب آزواسپرمی انسدادی می‌شود. برای درمان عمل جراحی به نام vasoepididymostomy انجام می‌شود. انجمن پزشکی اعلام کرده است 20 تا 40 درصد از زوج‌هایی که در آن مردان با این روش درمان شده‌اند، می‌توانند بدون روش‌های کمک باروری، باردار شوند.

گاهی هم انسداد در مجرای انزال است، برای درمان این مشکل پزشک ممکن است از شیوه‌ برداشت از طریق پیشاب‌راه از مجرای انزالی (TURED) استفاده کند. پس از این درمان، اسپرم حدود 50 تا 75 درصد از بیماران از مجاری انزال عبور می‌کند.

بارداری و آزواسپرمی انسدادی

اگر عمل جراحی بتواند سبب رفع انسداد لوله‌ها شود، زوج‌ ممکن است قادر به باروری طبیعی، بدون نیاز به درمان‌های ناباروری باشد.

با این حال، روش‌های دیگری نیز برای درمان و بازیابی اسپرم وجود دارد. مردان با آزواسپرمی انسدادی ممکن است قادر به پدر شدن از طریق بازیابی اسپرم به طور مستقیم از طریق بیضه یا اپیدیدیم، پس از IVF یا ICSI باشند. روش‌های متداول در بازیابی اسپرم شامل این موارد می‌شود: میکروسکوپی آسپیراسیون اسپرم‌های اپیدیدیم (MESA)، از راه پوست آسپیراسیون اسپرم‌های اپیدیدیم (PESA)، استخراج اسپرم از بیضه (TESE) و استخراج اسپرم از بیضه از راه پوست.

بازیابی اسپرم را می‌توان در‌‌ همان روزی که تخمک‌ها را از زن گرفته‌اند یا پیش از آن، انجام داد. بسیاری از کلینیک‌های درمان نازایی و ناباروری سعی می‌کنند تا از اسپرم تازه استفاده کنند. فاصله بین بازیابی اسپرم بهتر است بین 3 تا 6 ماه رعایت شود.

ICSI به طور معمول باید قبل از IVF انجام شود؛ زیرا به طور معمول بازیابی اسپرم بدون ICSI، اسپرم متحرک لازم برای IUI یا IVF را ندارد.

با مشکلات اسپرم و ناباروری مردان بیشتر آشنا شوید.

برای مشاهده صفحات بعد بر روی تصویر هر صفحه کلیک نمایید.
  • آزواسپرمی چیست ؟
  • آزواسپرمی چیست ؟
مترجم: کورش نظری
منبع: fertilityauthority.com
پارسه‌گرد این مقاله را برای اولین‌بار در وب فارسی منتشر کرده‌است، لذا نقل مطلب بدون درج لینک فعّال پارسه‌گرد اخلاقی نیست.

ارسال مطلب